Πράξη Α: Ο Δρόμος για την Κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις
Εκεί που έφτασαν τα πράγματα ο Γιώργος κατάλαβε ότι είχε φτάσει σε αδιέξοδο. Σύντομα θα έφταναν οι επιθεωρητές της Commission και θα έβγαιναν όλα στη φόρα. «Πώς, διάολε τα κατάφερα και έμπλεξα έτσι» σκέφτηκε. «Στην αρχή όλα φαινόντουσαν απλά, τίποτα το φοβερό, μια μικρή κομπίνα για να βολευτούμε όλοι».
Τώρα η μικρή - αθώα κομπίνα είχε γίνει πρωτοσέλιδο, με τον υπουργό να κοκορεύεται στην τηλεόραση και την Commission να στέλνει τους επιθεωρητές για να δουν με τα μάτια τους τι σκατά κατάφεραν να κάνουν πάλι οι Έλληνες.
Και δεν είναι ότι ο Γιώργος πήγαινε γυρεύοντας, δεν ήταν ο άνθρωπος που ψαχνόταν για το πως θα φάει τις κρατικές επιχορηγήσεις, αντίθετα ήταν, τότε, ένας τίμιος επιχειρηματίας που προσπαθούσε να κάνει τη δουλειά του σε πείσμα της κρατικής μηχανής.
«Φωτοβολταϊκά!» είχε πει ο Παναγιώτης και σχεδόν το άκουγες το θαυμαστικό. «Εκεί είναι τα λεφτά. Με μια μικρή επένδυση το κράτος σου δίνει το δικαίωμα να τυπώνεις λεφτά».
«Πάρε παράδειγμα αυτό το κωλόκτημα που έχεις στους πρόποδες του Ολύμπου που πάντα γκρινιάζεις ότι δεν βγάζει τίποτα γιατί δεν έχει νερό η περιοχή. Βάζεις τις συστοιχίες με τα φωτοβολταϊκά και παράγεις ρεύμα που μετά το χρυσοπουλάς στη ΔΕΗ».
«Τζάμπα λεφτά σου λέω. Ο ήλιος δουλεύει για σένα και η ΔΕΗ σου δίνει ζεστό χρήμα. Άδεια να τυπώνεις λεφτά!» Πάλι το θαυμαστικό να κάνει γκελ στο αυτί του Γιώργου.
Όσο και να κοιτούσε την πρόταση του Παναγιώτη, ο Γιώργος δεν έβρισκε κάποιο λάθος. Πράγματι τα νούμερα έλεγαν την ίδια ιστορία: η επένδυση στα φωτοβολταϊκά θα έβγαζε τα λεφτά της σε 4-5 χρόνια και μετά για 10-20 χρόνια να δημιουργούσε μόνο κέρδη. Ο Παναγιώτης είχε δίκιο, «άδεια να τυπώνεις λεφτά».
Το πρόβλημα όμως ήταν στην αρχική επένδυση. Που θα έβρισκε ο Γιώργος τόσα λεφτά; Πέρα από την διαμόρφωση του κτήματος, έπρεπε να αγοραστεί ο εξοπλισμός, να γίνει η εγκατάσταση και πιστοποίηση ώστε να μπορεί να συνδεθεί με το δίκτυο της ΔΕΗ. Και στο κάτω κάτω γιατί να θέλει η ΔΕΗ να τους χαρίζει λεφτά;
«Μα δεν είναι της ΔΕΗ τα λεφτά, είναι των βλακό-ευρωπαίων» λέει ο Παναγιώτης. «Αυτοί μας τα δίνουν για να αποκτήσουμε πράσινη ανάπτυξη».
Γιατί όμως να μην φτιάξει η ίδια η ΔΕΗ τα φωτοβολταϊκά αντί να περιμένει από τον Γιώργο και τον Παναγιώτη να κάνουν την πράσινη ανάπτυξη; «Χαϊβάνια σου λέω, Αυτοί δεν μπορούν να κάνουν τίποτα σωστό, μόνο να καίνε κάρβουνο. Αφού τους έχει τους εργαζόμενους και τους πληρώνει, τους βάζει να σκάβουν για λιγνίτη. Άμα βάλει η ΔΕΗ φωτοβολταϊκά τι θα τους κάνει όλους αυτούς; Πάλι θα τους πληρώνει, οπότε γιατί να επενδύσει σε φωτοβολταϊκά; Κάρβουνο και πάλι κάρβουνο».
«Παίρνουμε την επιχορήγηση από την ΕΟΚ για να βάλουμε τα φωτοβολταϊκά και μετά πουλάμε ακριβό ρεύμα στη ΔΕΗ, η οποία χρεώνει τους καταναλωτές τέλος ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ή κάποια άλλη βλακεία και είναι κι αυτοί εντάξει. Πάλι οι πελάτες της ΔΕΗ πληρώνουν στο τέλος, κάτι σαν τα λεφτά που μαζεύει η ΔΕΗ για την ΕΡΤ και τους δήμους».
Η επένδυση του αιώνα γίνεται πραγματικότητα
Με το πολύ μπλα μπλα πείσθηκε ο Γιώργος να κάνει την επένδυση του αιώνα. Στο δρόμο όμως ανακάλυψε ότι δεν θα έπαιρνε λεφτά από τα αναπτυξιακά προγράμματα της Ε.Ε., μόνο κάποια διευκόλυνση στους τόκους του δανείου που θα έπρεπε να πάρει από την τράπεζα. Έβαλε λοιπόν υποθήκη το κτήμα και άρχισαν οι εργασίες. Το τεχνικό κομμάτι δεν είχε πολλά προβλήματα αλλά εκεί που πραγματικά κόλλησε ήταν στις άδειες. Ότι κι αν έκαναν, αυτός και ο βουλευτής που έβαλε ο Παναγιώτης, δεν φαινότανε πιθανό να βγει η άδεια. Τα λεφτά όμως τέλειωναν ενώ ελπίδα για κάποιο εισόδημα από την εγκατάσταση δεν έβλεπε. Κάτι έπρεπε να κάνει γιατί η τράπεζα θα του έπαιρνε το κτήμα και τα φωτοβολταϊκά αφήνοντάς τον απένταρο.
«Τι είχες, τι έχασες ρε Γιώργο» λέει με φιλοσοφική πραότητα ο Παναγιώτης.
«Μα τι λες τώρα, πριν είχα το κτήμα, και την ησυχία μου. Δεν είχα φάει ένα χρόνο από τη ζωή μου κάνοντας το συκώτι μου σαγανάκι γλύφοντας όλους αυτούς τους μαλάκες για να πάρω την άδεια. Άσε που αν φτάσουμε σε κατάσχεση, δεν πρόκειται να ξαναδώ δάνειο από τράπεζα στον αιώνα τον άπαντα. Πρέπει να κάνουμε κάτι και μάλιστα πρέπει να το κάνουμε γρήγορα πριν προχωρήσει η τράπεζα στην κατάσχεση».
Μετά από μερικές μέρες εμφανίζεται ο Παναγιώτης με ένα διάπλατο χαμόγελο.
«Πάλι σε έσωσα» λέει στον Γιώργο. «Βρήκα ένα παιδί που θέλει να κάνει ακριβώς την ίδια δουλειά με μας και θέλει να αγοράσει τον εξοπλισμό μας. Θα τα αγοράσει από μας μαύρα γιατί μπορεί να βρει πλαστά τιμολόγια με φουσκωμένες τιμές. Από μας θέλει μόνο τα μηχανήματα για να έχει κάτι να δείξει όταν γίνει ο έλεγχος».
Ο Γιώργος δεν πίστευε στ’ αυτιά του. «Καλά θα πάρεις κι άλλον στον λαιμό σου. Δεν σου φτάνει που κατέστρεψες εμένα;»
«Μην ανησυχείς. Όλα θα πάνε καλά. Θα πουλήσουμε τα φωτοβολταϊκά και θα αποπληρώσουμε το δάνειο. Έτσι θα σου μείνει το κτήμα. Η ιστορία θα μας κοστίσει μόνο το χρόνο που χάσαμε και την γκρίνια που ακούω από σένα ένα χρόνο τώρα».
Με βαριά καρδιά ο Γιώργος δέχτηκε αυτή τη λύση. Φυσικά τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά όσο τα έλεγε ο Παναγιώτης και τελικά έβαλε και λεφτά από τη τσέπη του. Τουλάχιστον δεν είχε πια την τράπεζα στο κεφάλι του. Αλλά τον πονούσε που ναυάγησε η υπόθεση με τα φωτοβολταϊκά. Είχε, βλέπεις, πιστέψει σε αυτή τη δουλειά και στεναχωριότανε που πήγαν όλα στράφι.
Εκδίδεται η άδεια
Μετά από μερικούς μήνες ο Γιώργος βλέπει μια επιστολή από τον δικηγόρο που είχε αναλάβει την έκδοση των αδειών για την λειτουργία των φωτοβολταϊκών. Λίγο πολύ του έλεγε ότι επιτέλους εκδόθηκε η άδεια και θα έρθουν σύντομα τεχνικοί της ΔΕΗ για την σύνδεση της εγκατάστασης με το δίκτυο διανομής της ΔΕΗ.
«Καλά δεν είχες πει στον δικηγόρο ότι πουλήσαμε τον εξοπλισμό;» λέει στον Παναγιώτη.
«Τον πουλήσαμε; και που είναι το τιμολόγιο πώλησης; Θα έλεγα στην εφορία ότι πουλήσαμε εξοπλισμό αξίας εκατοντάδων χιλιάδων μαύρα; Είσαι τρελός; Θα πηγαίναμε κι οι δύο φυλακή».
«Τελικά φαίνεται ότι ο βουλευτής μας δεν είναι τελείως άχρηστος. Κατάφερε να μας βγάλουν την πρώτη άδεια εγκατάστασης φωτοβολταϊκών σε ολόκληρη την περιφέρεια. Είδες που σου έλεγα ότι θα τα καταφέρουμε;» συνέχισε ο Παναγιώτης.
Ο Γιώργος ήταν εκτός εαυτού. «Είσαι τελείως μαλάκας, καταστραφήκαμε, θα έρθει η ΔΕΗ, θα δουν ότι δεν υπάρχει τίποτα εδώ και θα βγουν όλα στη φόρα».
«Χαλάρωσε» λέει ο Παναγιώτης. «Θα τα κανονίσω όλα εγώ. Θα πάρω τώρα στο τηλέφωνο το παιδί που πουλήσαμε τα φωτοβολταϊκά και θα βρούμε λύση».
Πράγματι λίγες μέρες πριν την επίσκεψη του συνεργείου της ΔΕΗ ο Παναγιώτης παίρνει τηλέφωνο τον Γιώργο και του λέει ότι όλα είναι έτοιμα και να φροντίσει να έρθει και αυτός στο κτήμα την ημέρα που θα κάνει την σύνδεση η ΔΕΗ.
Ενεργοποίηση
«Τζάμι, Ε;» λέει ο Παναγιώτης. Ο Γιώργος είχε μείνει άφωνος. Οι συστοιχίες με τα φωτοβολταϊκά ήταν στην θέση τους, το κτήριο με τον εξοπλισμό έλεγχου σταθεροποίησης της τάσης ήταν γεμάτο μηχανήματα με όλους τους διακόπτες ενεργοποιημένους και όλα τα μηχανήματα ελέγχου με ενδείξεις σωστής λειτουργίας.
«Καλά πως τα κατάφερες; Την προηγούμενη φορά μας είχε πάρει 8 μήνες για να τα συνδέσουμε όλα αυτά και τώρα έκανες την ίδια δουλειά σε 3 βδομάδες;»
Ο Παναγιώτης είχε το ύφος της γάτας που μόλις έχει φάει το καναρίνι. «Ε δεν τα συνδέσαμε ακριβώς. Το παιδί που σου έλεγα δεν ενδιαφερότανε να έχει κάτι που να δουλεύει, απλά ήθελε να φαίνεται ότι δουλεύει. Αυτός πίστευε ότι δεν είχε καμιά ελπίδα να πάρει άδεια από τη ΔΕΗ, οπότε ήθελε να κάνει μια εγκατάσταση μαϊμού και μετά να ζητήσει από τη ΔΕΗ αποζημίωση για τα διαφυγόντα κέρδη του λόγω των καθυστερήσεων. Αυτός έχει κάποιον από το κόμμα που θα κανονίσει να κλείσει το θέμα γρήγορα και να δώσει τα λεφτά η ΔΕΗ. Γι αυτό ήθελε τα φουσκωμένα τιμολόγια και δεν τον ενδιέφερε να γίνει κανονική εγκατάσταση. Με μερικές απλές μετατροπές τα μηχανήματα ελέγχου δείχνουν ψεύτικες ενδείξεις. Τα φωτοβολταϊκά δεν παράγουν ούτε ένα Watt ηλεκτρικού. »
«Και οι τεχνικοί της ΔΕΗ; Αυτοί δεν θα καταλάβουν τίποτα;»
«Είναι κι αυτοί στο κόλπο. Είναι το ίδιο συνεργείο που θα πιστοποιούσε και την άλλη εγκατάσταση. Μάλιστα μας παίρνουν και τα ίδια λεφτά που χρεώνουν και στο άλλο παιδί».
«Άρα θα έχουμε μια εγκατάσταση, πλήρως πιστοποιημένη, η οποία όμως δεν θα παράγει ΟΥΤΕ ΕΝΑ WATT ηλεκτρικού. Δεν νομίζεις ότι κάποιος θα καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καλά;»
«Καλά ντε μη φωνάζεις. Φυσικά και παράγουμε ηλεκτρικό ρεύμα. Έχουμε τοποθετήσει στην άλλη άκρη του οικοπέδου μια γεννήτρια ντίζελ που δουλεύει κανονικά».
«Δηλαδή θέλεις να πεις ότι θα πουλάμε ρεύμα από πετρέλαιο στην ΔΕΗ και θα το χρεώνουμε σαν ρεύμα από φωτοβολταϊκά;»
«Και θα βγάζουμε ένα κάρο λεφτά λόγω των επιδοτήσεων. Προσοχή τώρα γιατί έρχεται το φορτηγάκι με τα παιδιά από τη ΔΕΗ. Εσύ δεν θα πεις κουβέντα γιατί δεν είναι όλοι στο κόλπο και δεν θέλω να υπάρξει κανένα πρόβλημα».
Οι επόμενες ώρες ήταν ένας εφιάλτης για τον Γιώργο. Το συνεργείο της ΔΕΗ εξέτασε όλα τα μηχανήματα στο κτήριο ελέγχου και μάλιστα επιθεώρησε μια συστοιχία φωτοβολταϊκών. Ο Γιώργος περίμενε ότι από στιγμή σε στιγμή κάποιος θα έπαιρνε χαμπάρι την απάτη και θα έβαζε τις φωνές.
Τελικά όμως όλα πήγαν όπως τα είχε προβλέψει ο Παναγιώτης. Το συνεργείο ολοκλήρωσε τους ελέγχους και έβαλε τις απαιτούμενες σφραγίδες στους μετρητές ηλεκτρικού ρεύματος ολοκληρώνοντας την σύνδεση με το δίκτυο της ΔΕΗ.
«Πάει κι αυτό» είπε ο Παναγιώτης ενώ το φορτηγάκι της ΔΕΗ έπαιρνε το δρόμο του γυρισμού.
«Και τώρα τι κάνουμε; Που θα βρούμε λεφτά για να συνδέσουμε όλα αυτά τα φωτοβολταϊκά για να αρχίσουμε την παραγωγή;» λέει ο Γιώργος.
«Ποια φωτοβολταϊκά; Αυτά; Αυτά τα έχουμε πουλήσει. Θα έρθουν να τα πάρουν αύριο. Πρέπει να επιστρέψουν στην άλλη εγκατάσταση το συντομότερο μπας και γίνει κανένας έλεγχος και σ’ αυτούς. Και που μας τα δάνεισε για την σημερινή επιθεώρηση ήταν μεγάλη εξυπηρέτηση και φυσικά το έκανε γιατί άμα ξεμπροστιάστουμε εμείς θα έχει κι αυτός πρόβλημα. Μην ανησυχείς όμως, ο Παναγιώτης τα έχει κανονίσει όλα. Έχω συμφωνήσει με κάτι γύφτους να μας φέρουν κάτι παλιούς ηλιακούς θερμοσίφωνες που θα βγάλουν από ένα ξενοδοχειακό συγκρότημα στη Χαλκιδική και θα τους βάλουν εδώ. Τι φωτοβολταϊκά, τι ηλιακοί θερμοσίφωνες από μακριά μοιάζουν ίδια!»
Πράξη Β: Ύβρις
Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησε ο Γιώργος να κλέβει το Ελληνικό Δημόσιο. Το περίεργο είναι ότι κανείς δεν πήρε πρέφα την απάτη και η ΔΕΗ συνέχιζε κανονικά να αγοράζει το ηλεκτρικό ρεύμα από την γεννήτρια πετρελαίου. Ο Παναγιώτης μάλιστα κανόνισε να αγοράζει πετρέλαιο από κάτι αγρότες που είχαν απαλλαγή από ΦΠΑ. Όταν μάλιστα συνειδητοποίησαν ότι ο μετρητής της ΔΕΗ δεν έκανε διαχωρισμό της μέρας από τη νύχτα, η εγκατάσταση με τα «φωτοβολταϊκά» (η γεννήτρια, δηλαδή) παρήγαγε ρεύμα και τη νύχτα.
Ο Παναγιώτης όμως είχε γευτεί αίμα και δεν είχε ησυχία. Ήθελε κι άλλα λεφτά. Μόλις, λοιπόν, βγήκε η δικαστική απόφαση για την εγκατάσταση του Ανδρέα – το παιδί που αγόρασε τα φωτοβολταϊκά του Γιώργου – και πλήρωσε η ΔΕΗ για την καθυστέρηση στην σύνδεση, ο Παναγιώτης κανόνισε συνάντηση του Γιώργου και του Ανδρέα.
«Αφού δούλεψε μία φορά γιατί να μη δουλέψει και δεύτερη;» τους είπε. «Μπορούμε να επεκταθούμε και σε νέα εγκατάσταση με τα ίδια φωτοβολταϊκά. Ο Ανδρέας θα μας φέρει ψεύτικα τιμολόγια αγοράς, θα πάρουμε τα φωτοβολταϊκά που βρίσκονται στο κτήμα του Ανδρέα και θα δημιουργήσουμε μια νέα μονάδα. Έτσι θα διπλασιάσουμε την παραγωγή μας χωρίς να ξοδέψουμε πολλά λεφτά. Μόνο μια νέα γεννήτρια και τα απαραίτητα φακελάκια εδώ κι εκεί».
Ο παλιός Γιώργος θα είχε βάλει τις φωνές και θα είχε φύγει επί τόπου. Ο νέος Γιώργος όμως, που είχε δει πως παίζεται το παιχνίδι και που καταλάβαινε ότι δεν τον χρειαζόντουσαν σε τίποτα και ο μόνος λόγος που τον είχαν καλέσει ήταν ότι είχε αναμειχθεί στο κόλπο από την αρχή και οι άλλοι δύο φοβόντουσαν μήπως τους καρφώσει, παρέμεινε και άκουγε σιωπηλός τα επιχειρήματα των άλλων δύο. Γρήγορα συνειδητοποίησε ότι ότι και να έλεγε δεν τους άλλαζε γνώμη. Θέλανε τα λεφτά. Αν τους πιάνανε, όμως, ήταν κι αυτός χαμένος. Οπότε καλύτερα να έμενε στο παιχνίδι για να έχει άμεση γνώση του τι μαγειρεύανε οι άλλοι δύο. Και τα λεφτά, βέβαια, δεν ήταν λίγα.
Οι γύφτοι της Χαλκιδικής φυσικά αναρωτιόντουσαν τι θέλανε τόσους ηλιακούς θερμοσίφωνες στη Θεσσαλία, αλλά εκείνη την εποχή έτρεχε ένα πρόγραμμα αναβάθμισης ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων και πολλά ξενοδοχεία είχαν βρει ευκαιρία να αλλάξουν τους παλιούς ηλιακούς θερμοσίφωνές τους οπότε υπήρχε μπόλικο υλικό για τους Θεσσαλούς. Ίσως να έχουν κάποιο εργοστάσιο ανακύκλωσης, σκέφτηκαν. Με τόσα λεφτά που έριχνε το κράτος στην πράσινη ανάπτυξη ίσως να είχαν κάποιο τρόπο να κάνουν κάτι με αυτά τα σάπια κουφάρια.
Την τρίτη εγκατάσταση ακολούθησε τέταρτη και μετά πέμπτη ώστε ο αριθμός των εγκαταστάσεων με «φωτοβολταϊκά» αύξανε συνεχώς. Μια πλαγιά του Ολύμπου ήταν στρωμένη με μισοδιαλυμένους ηλιακούς θερμοσίφωνες που περνούσαν τις τελευταίες μέρες της ζωής τους σκουριάζοντας στον ήλιο. «Κάτι σαν γηροκομείο ηλιακών θερμοσιφώνων» έλεγε κοροϊδευτικά ο Παναγιώτης μετρώντας τα χιλιάρικα που έπαιρνε από τη ΔΕΗ. Όμως, το γέλιο του Παναγιώτη θα του κοβότανε μαχαίρι αν είχε καταλάβει ότι η επιτυχία του δεν έμεινε απαρατήρητη από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι διευκολύνσεις του βουλευτή του Παναγιώτη στο θέμα των αδειών και το χαμηλό κόστος των εγκαταστάσεων (δηλαδή της μεταφοράς της αρχικής παρτίδας φωτοβολταϊκών από κτήμα σε κτήμα) είχαν κάνει την πλαγιά του Ολύμπου να φαίνεται ότι έχει την μεγαλύτερη συγκέντρωση φωτοβολταϊκών στον κόσμο.
Παράλληλα, η δραματική αύξηση στον αριθμό φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων που είχε πετύχει ο Παναγιώτης και η παρέα του αύξησε τόσο πολύ την συνολική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανακυκλώσιμες πηγές ώστε σε τρία χρόνια υπερκάλυψε τις προβλέψεις του Υπουργείου για την επόμενη δεκαπενταετία. Ξαφνικά η Ελλάδα είχε φτάσει να έχει παραγωγή ρεύματος από τον ήλιο που να συναγωνίζεται αυτή της Γερμανίας και της Ισπανίας, χωρών που είχαν δαπανήσει χρόνια και εκατομμύρια Ευρώ στην τεχνολογία των φωτοβολταϊκών.
Στα πλαίσια των επερχόμενων εκδηλώσεων για το έτος των ανακυκλώσιμων ενεργειακών πηγών, η Commission αποφάσισε να πραγματοποιήσει επίσκεψη στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην περιοχή αυτή του Ολύμπου που βρισκόταν σε εξέλιξη το ενεργειακό θαύμα για να αναδείξει το έργο αυτό και, φυσικά, να μοιραστεί με την ελληνική πλευρά την επιτυχία του οράματος της πράσινης ανάπτυξης.
Το γραφείο του υπουργού δεν περίμενε, φυσικά, από την Commission να τους επισημάνει τη σημασία του ενεργειακού αυτού έργου. Έτσι είχε ήδη προγραμματίσει επίσκεψη του υπουργού και του γενικού διευθυντή της ΔΕΗ καθώς και άλλων υψηλόβαθμων στελεχών του υπουργείου και άλλων αναπτυξιακών φορέων.
Με όλες αυτές τις προετοιμασίες σε εξέλιξη βγήκε ο υπουργός στην τηλεόραση για να ανακοινώσει την μεγάλή εθνική επιτυχία, ενώ ο γραμματέας του γραφείου του υπουργού επικοινώνησε με τον Γιώργο για να κανονίσει τις λεπτομέρειες της επίσκεψης.
Πράξη Γ: Λύτρωση
«… μια μικρή κομπίνα για να βολευτούμε όλοι» ψιθύρισε ο Γιώργος. «Τώρα την πατήσαμε και ούτε ο Παναγιώτης ούτε ο Θεός ο ίδιος δε μας σώζει».
Το κινητό του κτυπούσε και είδε ότι ήταν ο Παναγιώτης. Δεν είχε διάθεση όμως να μιλήσει, τι νόημα θα είχε άλλωστε. Σύντομα θα βρισκόντουσαν όλοι στη φυλακή, αφού είχαν γίνει πρώτα τσίρκο. Έσβησε το κινητό του, κατέβασε το τηλέφωνο και πήγε να κοιμηθεί. Πράγματι κοιμήθηκε σαν πουλάκι, ούτε εφιάλτες, ούτε αϋπνία τον ταλαιπώρησαν, ήταν σαν να είχε λυτρωθεί από το άγχος που τον κυνηγούσε τα τελευταία τρία χρόνια. Γιατί από τη πρώτη στιγμή ήταν σίγουρος ότι δεν θα την έβγαζαν καθαρή. Τουλάχιστον τώρα τέλειωσαν όλα και επιτέλους μπόρεσε ο Γιώργος να κοιμηθεί ήσυχα.
Ξύπνησε από τους δυνατούς χτύπους στη πόρτα του. Το κουδούνι χτυπούσε ασταμάτητα. Άνοιξε περιμένοντας να δει την αστυνομία. Ήταν ο Παναγιώτης.
«Μα που ήσουνα όλο το βράδυ, σε έπαιρνα συνέχεια στο τηλέφωνο και στο κινητό» είπε ο Παναγιώτης αντί για καλήμέρα. «Ντύσου και έλα μαζί μου γρήγορα».
«Γιατί θα χάσουμε το αεροπλάνο για την Αργεντινή;» είπε με ειρωνεία ο Γιώργος.
«Άσε τα μελοδραματικά, δεν σου πάνε. Έλα μας περιμένει ο γραμματέας του υπουργού, του εξήγησα όλη τη κατάσταση και θέλει να μιλήσει και στους τρεις μας».
Μαζευτήκανε όλοι τους στο γραφείο του Παναγιώτη και περιμένανε τον γραμματέα του υπουργού ο οποίος είχε πάει με τους συμβούλους του να δούνε τις εγκαταστάσεις παραγωγής. Όταν επέστρεψαν, το γραφείο γέμισε. Κανείς δεν ήθελε να μείνει απέξω μια και όλοι θέλανε να δούνε πως θα εξελιχθεί η κατάσταση.
Άρχισε λοιπόν να μιλάει ο γραμματέας του υπουργού και ο Γιώργος που στην αρχή δεν έδινε και πολύ σημασία – τι τον ένοιαζε άλλωστε αν θα τον κάνουν ψητό ή βραστό – ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι ο γραμματέας τους εξηγούσε το πως θα μπαλώνανε την κατάσταση ώστε να μην πάρουν είδηση για την απάτη οι δημοσιογράφοι.
«Πρέπει να καταλάβετε ότι αν διαρρεύσει έστω και μία λέξη, μια υπόνοια ακόμα, ότι κάτι στραβό υπάρχει εδώ, θα αναγκαστεί το υπουργείο να παραδώσει την υπόθεση στη δικαιοσύνη» κατέληξε ο γραμματέας του υπουργού. Με αυτά τα λόγια σηκώθηκε και αποχώρησε μαζί με τους παρατρεχάμενους του χωρίς να χαιρετίσει κανένα.
Μείνανε μόνοι τους, οι τρεις συντελεστές του εγκλήματος, χωρίς να μιλάει κανένας. Τελικά τη σιωπή την έσπασε ο Παναγιώτης. «Δεν σας τα έλεγα, άδεια να τυπώνεις λεφτά, ακόμα και πλαστά» και έβαλε τα γέλια.
Ο Γιώργος δεν γελούσε, ήξερε ότι είχαν κάνει συμβόλαιο με το διάολο. Το υπουργείο θα τους κάλυπτε μια και σε αντίθετη περίπτωση θα έπρεπε να επιστρέψει η Ελλάδα όλες τις ενεργειακές επιχορηγήσεις που είχε πάρει χάρις στο θαύμα του Ολύμπου, αλλά και θα έπρεπε να πληρώσει για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που δημιουργούσαν τα εργοστάσια της ΔΕΗ που καίνε λιγνίτη και που δεν θα αντισταθμίζονταν πλέον από την «καθαρή» ενέργεια των σταθμών παραγωγής του Γιώργου και της παρέας του.
Η μικρή και αθώα απάτη είχε γίνει εθνική συνομωσία της Ελλάδας απέναντι στον υπόλοιπο πλανήτη και ο Γιώργος, ο Παναγιώτης και ο Ανδρέας θα έπρεπε να συνεχίσουν το θέατρο με την κάλυψη πλέον της πολιτείας.
«Σε λίγο θα μας δώσουν και παράσημο» άκουσε τον Παναγιώτη να λέει ενώ άνοιγε την πόρτα για να φύγει.
Ο Γιώργος έκλεισε την πόρτα πίσω του σβήνοντας τις φωνές τους.
Βασίλης Πρεβελάκης
Πλάκα, 20/2/2010
No comments:
Post a Comment