Πριν την οικονομική κρίση οι Έλληνες του εξωτερικού έχαιραν μιας σχετικής αδιαφορίας από το Ελληνικό κράτος. Είχαν μάλιστα και κάποιες διευκολύνσεις όπως π.χ. την χρηματοδότηση ελληνικών σχολείων στο εξωτερικό.
Έτσι αυτοί είχαν τις καλές αναμνήσεις από την πατρίδα και που και που έρχονταν πίσω για να καταναλώσουν το συνάλλαγμά τους. Υπήρχε λοιπόν μια win-win ισορροπία.
Μετά την κρίση, όμως παρουσιάστηκε μια ολοένα αυξανόμενη ροή νέων ξενιτεμένων προς το εξωτερικό και ιδίως προς την Ε.Ε. όπου οι Έλληνες μπορούν να μετοικήσουν με ελάχιστες γραφειοκρατικές διαδικασίες (αλλά και τις χώρες του Κόλπου όπου η μηδαμινή φορολόγηση είναι σημαντικός παράγοντας).
Οι ταχύτητα και ευκολία των σύγχρονων μέσων μεταφοράς διαφοροποιεί τους νέους μετανάστες από αυτούς των προηγούμενων γενεών. Οι παλιοί όταν έφευγαν έφευγαν: άφηναν την πατρίδα τους και ήλπιζαν ότι θα βγάλουν αρκετά λεφτά στο εξωτερικό ώστε να μπορέσουν κάποτε να επιστρέψουν για να πεθάνουν στην πατρίδα τους.
Οι νέοι είναι πιο τυχεροί μια και έχουν την δυνατότητα να αφήσουν την οικογένεια στην Ελλάδα και να πηγαινοέρχονται στις διακοπές και τις άλλες αργίες. Πολλοί που ζουν σε πόλεις με απευθείας πτήσεις για Ελλάδα μπορούν να έρχονται ακόμα και Σαββατοκύριακα.
Οι αφίξεις στο Ελ. Βενιζέλος αποδεικνύουν αυτή την συμπεριφορά των νεομεταναστών.
Όπου όμως ο πανούργος Έλληνας ανακαλύψει μια προσοδοφόρα λύση, σύντομα ακολουθεί η Ελληνική εφορία.
Στην περίπτωση όμως αυτή η εφορία έχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Νόμοι, Διεθνείς Συμβάσεις κλπ που είχαν περάσει τα χρόνια της οικονομικής ευμάρειας, αποτελούν εμπόδιο στην προσπάθεια της εφορίας να βάλει χέρι στα λεφτά των μεταναστών. Και οι νόμοι μεν αλλάζουν (π.χ.ο ορισμός του φορολογικού κατοίκου Ελλάδας που ορίστηκε εκ νέου το 2014), αλλά οι διεθνείς συμβάσεις παραμένουν.
Το Ελληνικό κράτος που ποτέ δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να τηρήσει αυτό τους νόμους που αυτό θέτει, συνεχίζει την ίδια συμπεριφορά καταπατώντας διεθνείς συνθήκες, εκδίδοντας δεκάδες εγκυκλίων που ερμηνεύουν τον ίδιο νόμο διαφορετικά και γενικά προσπαθώντας να κλέψουν λεφτά από ανθρώπους που η κακή τους τύχη τους ανάγκασε να μένουν μακριά από την οικογένειά τους σε χώρες που δεν θα διάλεγαν να ζήσουν αν είχαν την ευκαιρία επιλογής.
Π.χ. οι περισσότερες Συμβάσεις για την Αποφυγή της Διπλής Φορολόγησης (ΣΑΔΦ) ορίζουν ρητά ότι το εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες φορολογείται μόνο στην χώρα που ο φορολογούμενος δουλεύει σαν μισθωτός. Άρα κάποιος που δουλεύει σαν μισθωτός στην Γερμανία δεν μπορεί να φορολογηθεί για το εισόδημα αυτό στην Ελλάδα. Και όμως η εφορία του ζητάει να δηλώσει το παγκόσμιο εισόδημα του (άρα και το εισόδημα απο μισθωτές υπηρεσίες στη Γερμανία) ώστε να αρχίσει το παζάρι για συμψηφισμό των Ελληνικών και Γερμανικών φόρων. Αυτό είναι κλοπή.
Να θυμάστε ότι: ότι και να λέει ο νόμος, η ΣΑΔΦ υπερτερεί του νόμου.
Επίσης όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ΓΓΔΕ (0006976/ΕΞ 2013), "η απόφαση για την φορολογική κατοικία αποτελεί πράξη φορολογικής κυριαρχίας κι εναπόκειται στη φορολογική αρχή κάθε κράτους να τη λάβει". Άρα η έκδοση βεβαίωσης φορολογικής κατοικίας από κάποια άλλη χώρα (π.χ. Γερμανία) τεκμηριώνει χωρίς την δυνατότητα αμφισβήτησης το ότι ο φορολογούμενος είναι τουλάχιστον φορολογικός κάτοικος Γερμανίας.
Σε περίπτωση που αποφασίσει η Ελληνική εφορία ότι ο φορολογούμενος είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας, τότε αυτόματα τίθεται ζήτημα διπλής φορολογικής κατοικίας το οποίο δεν μπορεί να το επιλύσει μόνη της η οικεία ΔΟΥ, αλλά πρέπει να απευθυνθεί στην Δν/ση Διεθνων Οικονομικών Σχέσεων (ΔΟΣ) του ΥΠΟΙΚ (http://www.gsis.gr/gsis/info/gsis_site/ddos). Αυτό προέβλεπαν παλαιότερες ΠΟΛ αλλά για ευνόητους λόγους (η Ελλάδα έχανε το παιχνίδι όταν η Ελληνική ΔΟΣ πήγαινε να ζητήσει ρέστα από τις αντίστοιχες ΔΟΣ των άλλων κρατών) έχει εξαφανιστεί από τις πιο πρόσφατες ΠΟΛ.
Αν δεν θέλει όμως η Ελληνική πλευρά να θέσει το θέμα της επίλυσης του ζητήματος της διπλής κατοικίας, μπορεί να το ζητήσει η ξένη πλευρά (πχ. η Γερμανική).
Π.χ. για την Γερμανία κοιτάξτε αυτή τη σελίδα (στα Αγγλικά):
http://www.bzst.de/EN/Steuern_International/Verstaendigungsverfahren/verstaendigungsverfahren_node.html
Η ελληνική εφορία έχει τη συνήθεια να αμφισβητεί έγγραφα που υποβάλλει ο πολίτης (συνήθως με ανόητες δικαιολογίες). Π.χ. η ΙΖ ΔΟΥ μου ζήτησε επίσημη μετάφραση της βεβαίωσης φορολογικής κατοικίας (που είναι στα Ελληνικά και Αγγλικά!!).
Αν η ΔΟΥ αμφισβητήσει κάποιο Ευρωπαϊκό έγγραφο (πχ. το έντυπο Α1, που βεβαιώνει την χώρα που ειναι κάποιος ασφαλισμένος, και συνεπώς βοηθάει στην τεκμηρίωση του κέντρου των ζωτικών συμφερόντων) μπορείτε να προσφύγετε στο SOLVIT (http://ec.europa.eu/solvit) οι οποίοι θα αναλάβουν να τα βρουν με τους Έλληνες.
Ακόμα και σε περιπτώσεις που είναι καταφανές ότι έχουν λάθος, η τακτική που ακολουθούν ειναι αυτή του παζαριού. Π.χ. "Κάντε τώρα την δήλωση σαν φορολογικός κάτοικος Ελλάδας για να μην χάσετε το δικαίωμα συμψηφισμού με τους φόρους που έχετε πληρώσει στο εξωτερικό", ή "κάντε τώρα την δήλωση σαν φορολογικός κάτοικος Ελλάδας για να κλείσει η περασμένη χρονιά και θα το κανονίσουμε για του χρόνου."
Μην παίξετε το παιχνίδι τους, αντίθετα να αναγνωρίσετε ότι αυτό σημαίνει ότι πάτε καλά και θα υποχωρήσουν σύντομα.
Αν δεν σας αφήσουν να υποβάλετε δήλωση εισοδήματος σαν κάτοικος εξωτερικού, υποβάλετε την δήλωση με επιφύλαξη, ώστε να μην είναι δυνατή η εκκαθάριση.
Τελευταία συμβουλή: Αν πιστεύετε ότι έχετε δίκιο μην τους αφήσετε, στέλνετε τους ξανα και ξανα αιτήσεις, φαξ, δικηγόρους, προσφύγετε σε ξένες υπηρεσίες κλπ.
Έτσι αυτοί είχαν τις καλές αναμνήσεις από την πατρίδα και που και που έρχονταν πίσω για να καταναλώσουν το συνάλλαγμά τους. Υπήρχε λοιπόν μια win-win ισορροπία.
Μετά την κρίση, όμως παρουσιάστηκε μια ολοένα αυξανόμενη ροή νέων ξενιτεμένων προς το εξωτερικό και ιδίως προς την Ε.Ε. όπου οι Έλληνες μπορούν να μετοικήσουν με ελάχιστες γραφειοκρατικές διαδικασίες (αλλά και τις χώρες του Κόλπου όπου η μηδαμινή φορολόγηση είναι σημαντικός παράγοντας).
Οι ταχύτητα και ευκολία των σύγχρονων μέσων μεταφοράς διαφοροποιεί τους νέους μετανάστες από αυτούς των προηγούμενων γενεών. Οι παλιοί όταν έφευγαν έφευγαν: άφηναν την πατρίδα τους και ήλπιζαν ότι θα βγάλουν αρκετά λεφτά στο εξωτερικό ώστε να μπορέσουν κάποτε να επιστρέψουν για να πεθάνουν στην πατρίδα τους.
Οι νέοι είναι πιο τυχεροί μια και έχουν την δυνατότητα να αφήσουν την οικογένεια στην Ελλάδα και να πηγαινοέρχονται στις διακοπές και τις άλλες αργίες. Πολλοί που ζουν σε πόλεις με απευθείας πτήσεις για Ελλάδα μπορούν να έρχονται ακόμα και Σαββατοκύριακα.
Οι αφίξεις στο Ελ. Βενιζέλος αποδεικνύουν αυτή την συμπεριφορά των νεομεταναστών.
Όπου όμως ο πανούργος Έλληνας ανακαλύψει μια προσοδοφόρα λύση, σύντομα ακολουθεί η Ελληνική εφορία.
Στην περίπτωση όμως αυτή η εφορία έχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Νόμοι, Διεθνείς Συμβάσεις κλπ που είχαν περάσει τα χρόνια της οικονομικής ευμάρειας, αποτελούν εμπόδιο στην προσπάθεια της εφορίας να βάλει χέρι στα λεφτά των μεταναστών. Και οι νόμοι μεν αλλάζουν (π.χ.ο ορισμός του φορολογικού κατοίκου Ελλάδας που ορίστηκε εκ νέου το 2014), αλλά οι διεθνείς συμβάσεις παραμένουν.
Το Ελληνικό κράτος που ποτέ δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να τηρήσει αυτό τους νόμους που αυτό θέτει, συνεχίζει την ίδια συμπεριφορά καταπατώντας διεθνείς συνθήκες, εκδίδοντας δεκάδες εγκυκλίων που ερμηνεύουν τον ίδιο νόμο διαφορετικά και γενικά προσπαθώντας να κλέψουν λεφτά από ανθρώπους που η κακή τους τύχη τους ανάγκασε να μένουν μακριά από την οικογένειά τους σε χώρες που δεν θα διάλεγαν να ζήσουν αν είχαν την ευκαιρία επιλογής.
Π.χ. οι περισσότερες Συμβάσεις για την Αποφυγή της Διπλής Φορολόγησης (ΣΑΔΦ) ορίζουν ρητά ότι το εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες φορολογείται μόνο στην χώρα που ο φορολογούμενος δουλεύει σαν μισθωτός. Άρα κάποιος που δουλεύει σαν μισθωτός στην Γερμανία δεν μπορεί να φορολογηθεί για το εισόδημα αυτό στην Ελλάδα. Και όμως η εφορία του ζητάει να δηλώσει το παγκόσμιο εισόδημα του (άρα και το εισόδημα απο μισθωτές υπηρεσίες στη Γερμανία) ώστε να αρχίσει το παζάρι για συμψηφισμό των Ελληνικών και Γερμανικών φόρων. Αυτό είναι κλοπή.
Να θυμάστε ότι: ότι και να λέει ο νόμος, η ΣΑΔΦ υπερτερεί του νόμου.
Επίσης όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ΓΓΔΕ (0006976/ΕΞ 2013), "η απόφαση για την φορολογική κατοικία αποτελεί πράξη φορολογικής κυριαρχίας κι εναπόκειται στη φορολογική αρχή κάθε κράτους να τη λάβει". Άρα η έκδοση βεβαίωσης φορολογικής κατοικίας από κάποια άλλη χώρα (π.χ. Γερμανία) τεκμηριώνει χωρίς την δυνατότητα αμφισβήτησης το ότι ο φορολογούμενος είναι τουλάχιστον φορολογικός κάτοικος Γερμανίας.
Σε περίπτωση που αποφασίσει η Ελληνική εφορία ότι ο φορολογούμενος είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας, τότε αυτόματα τίθεται ζήτημα διπλής φορολογικής κατοικίας το οποίο δεν μπορεί να το επιλύσει μόνη της η οικεία ΔΟΥ, αλλά πρέπει να απευθυνθεί στην Δν/ση Διεθνων Οικονομικών Σχέσεων (ΔΟΣ) του ΥΠΟΙΚ (http://www.gsis.gr/gsis/info/gsis_site/ddos). Αυτό προέβλεπαν παλαιότερες ΠΟΛ αλλά για ευνόητους λόγους (η Ελλάδα έχανε το παιχνίδι όταν η Ελληνική ΔΟΣ πήγαινε να ζητήσει ρέστα από τις αντίστοιχες ΔΟΣ των άλλων κρατών) έχει εξαφανιστεί από τις πιο πρόσφατες ΠΟΛ.
Αν δεν θέλει όμως η Ελληνική πλευρά να θέσει το θέμα της επίλυσης του ζητήματος της διπλής κατοικίας, μπορεί να το ζητήσει η ξένη πλευρά (πχ. η Γερμανική).
Π.χ. για την Γερμανία κοιτάξτε αυτή τη σελίδα (στα Αγγλικά):
http://www.bzst.de/EN/Steuern_International/Verstaendigungsverfahren/verstaendigungsverfahren_node.html
Η ελληνική εφορία έχει τη συνήθεια να αμφισβητεί έγγραφα που υποβάλλει ο πολίτης (συνήθως με ανόητες δικαιολογίες). Π.χ. η ΙΖ ΔΟΥ μου ζήτησε επίσημη μετάφραση της βεβαίωσης φορολογικής κατοικίας (που είναι στα Ελληνικά και Αγγλικά!!).
Αν η ΔΟΥ αμφισβητήσει κάποιο Ευρωπαϊκό έγγραφο (πχ. το έντυπο Α1, που βεβαιώνει την χώρα που ειναι κάποιος ασφαλισμένος, και συνεπώς βοηθάει στην τεκμηρίωση του κέντρου των ζωτικών συμφερόντων) μπορείτε να προσφύγετε στο SOLVIT (http://ec.europa.eu/solvit) οι οποίοι θα αναλάβουν να τα βρουν με τους Έλληνες.
Ακόμα και σε περιπτώσεις που είναι καταφανές ότι έχουν λάθος, η τακτική που ακολουθούν ειναι αυτή του παζαριού. Π.χ. "Κάντε τώρα την δήλωση σαν φορολογικός κάτοικος Ελλάδας για να μην χάσετε το δικαίωμα συμψηφισμού με τους φόρους που έχετε πληρώσει στο εξωτερικό", ή "κάντε τώρα την δήλωση σαν φορολογικός κάτοικος Ελλάδας για να κλείσει η περασμένη χρονιά και θα το κανονίσουμε για του χρόνου."
Μην παίξετε το παιχνίδι τους, αντίθετα να αναγνωρίσετε ότι αυτό σημαίνει ότι πάτε καλά και θα υποχωρήσουν σύντομα.
Αν δεν σας αφήσουν να υποβάλετε δήλωση εισοδήματος σαν κάτοικος εξωτερικού, υποβάλετε την δήλωση με επιφύλαξη, ώστε να μην είναι δυνατή η εκκαθάριση.
Τελευταία συμβουλή: Αν πιστεύετε ότι έχετε δίκιο μην τους αφήσετε, στέλνετε τους ξανα και ξανα αιτήσεις, φαξ, δικηγόρους, προσφύγετε σε ξένες υπηρεσίες κλπ.
